Home

Leonie van der Wal is zangeres, actrice en zangcoach. Als zelfstandig ondernemer verzorgt Leonie optredens, workshops, privé- en groepszanglessen. Ze treedt op in verpleeghuizen voor stichting Diva Dichtbij, dirigeert popkoor Ruby in 's Gravenzande en verzorgt de zangcoaching bij het Musical-lab van het Charles Vermeer zanginstituut. In 2014 en 2015 speelde zij in de muziektheatervoorstelling 'Cavia' van theater Sonnevanck en tourde daarmee door de Nederlandse theaters. In de zomers geeft Leonie zangworkshops op Buitenkunst Drenthe. In 2015 en 2016 was zij te zien in de rol van Roodkapje in de Jeugdopera 'Roodhapje' van Holland Opera. Zanglessen geeft zij in Leiden aan jong en oud. Leonie is een hoge mezzosopraan. Haar stem klinkt helder, lyrisch en warm. Ze zingt in de stijlen: Jazz, Klassiek, Opera, Pop en Kleinkunst. Leonie haar optredens kenmerken zich door een openheid en contact met het publiek. De stem wil verbinden en doet dat vanuit het hart, vandaar haar bedrijfsnaam: HEARTMUSIC. 

Update:

Cantate 106 van Bach In Oude Kerk Naaldwijk

 

ZONDAG 04 NOVEMBER 2018
Cantate 106 van Bach In Oude Kerk Naaldwijk

Op zondag 4 november wordt in de Oude Kerk in Naaldwijk een cantate van Johan Sebastiaan Bach ten gehore gebracht tijdens een Cantatedienst. Uitgevoerd zal worden de cantate 106 “Gottes Zeit ist die allerbeste Zeit”.

De uitvoerenden zijn: Yvonne de Bruin (sopraan), Leonie van der Wal (alt), Niels Berentsen (tenor), Erik Bleichrodt (bas), de blokfluitisten Suzan Vermeer en Alinda Lenting en de Viola di Gambaspelers Juun Voorhoeve en Ben Bults. Armen van der Linden is de cellist en Gerard Bal bespeelt het orgel en heeft de algehele muzikale leiding.
Deze cantate, ook wel Actus Tragicus genoemd, gaat vooral over sterven en verdriet. In de 18e eeuw werd de mensheid vaak al vroeg in het leven met verlies van dierbaren geconfronteerd. Bach zelf verloor als kind beide ouders en later ook zijn eerste vrouw en tien van zijn 21 kinderen. De Actus Tragicus vertolkt de gevoelens van verdriet en biedt ook troost.  Deze cantate wordt door velen als de mooiste van de Bachcantates beschouwd. De cantate past uitstekend bij de tijd van het jaar waarin herdenkingsdagen als Allerheiligen en Allerzielen vallen.
Voorganger in de dienst is de Naaldwijkse predikant ds. Eibert Kok. De liturgie van de dienst zal zoveel mogelijk de structuur hebben van de kerkdienst zoals bij J.S. Bach in Leipzig gebruikelijk was.
 
Locatie: Oude Kerk, Wilhelminaplein, Naaldwijk
Tijd: 10.00 uur
Toegang gratis. Collecte aan de uitgang voor de kosten.

https://www.wos.nl/cantate-106-van-bach-in-oude-kerk-naaldwijk/agenda/evenement?18676

 

 

Communicatiemedewerkster Paula Kleisen van stichting Diva Dichtbij, was maandag aanwezig bij mijn optreden in Dordrecht en beschrijft in haar blog hoe ze dat heeft ervaren.

 

 

Zingen is communiceren van hart tot hart

Communicatie Amersfoort zingen

Ik wilde al langer eens iets over zingen schrijven. Omdat ik het al mijn hele leven doe. Er zijn banden (van die grote ronde, voorlopers van het cassettebandje) waarop ik als driejarige kinderliedjes zing. Pas op mijn 17e ben ik op zangles gegaan. Ik zong veel in koren. Als student bij het Utrechts Studenten Koor en Orkest, waar we veel Bach zongen. De afgelopen jaren deed ik vaak mee met de operaprojecten van Hannie Slingerland, hier in Amersfoort.

Waarom hou ik van zingen?
Bij mij komt zingen, veel meer dan instrumentale muziek, direct binnen. Dat gebeurt als ik zelf zing en als ik naar zangers luister. Iemand die zingt, geeft zich helemaal bloot. Een mooie tekst versterkt de impact nog, hoewel ik daar in eerste instantie meestal niet eens naar luister. Ultiem genot is voor mij meerstemmigheid. Bij 3- of 4-stemmige zang lopen de rillingen vaak over mijn rug.

Diva Dichtbij
Sinds kort weet ik dat zingen soms een van de weinige communicatiemiddelen is om iemand te bereiken. Bij Diva Dichtbij, waar ik nu ruim een maand werk, zingen professionele zangeressen voor mensen met wie communicatie, bijvoorbeeld door dementie, nauwelijks mogelijk is. Gister heb ik voor het eerst een optreden meegemaakt. Ik zat met bewoners van een verpleeghuis te wachten op de diva. Er waren mensen die al zes keer weggelopen waren, voordat het optreden begon. Maar zodra de diva begon te zingen, waren ze stuk voor stuk vol aandacht voor haar stem en de muziek.

Drie kwartier huilen
Sommigen zongen mee, anderen dansten met haar (er was zelfs een dame die stond te swingen op Elvis Presley). Eén meneer is me het meest bijgebleven. Toen de diva zich aan hem voorstelde was het duidelijk dat hij niet kon bewegen en praten. Toen zij het eerste nummer -Let it be- inzette, begonnen de tranen over zijn wangen te stromen. Drie kwartier lang bleef hij huilen. Toen de zangeres het nummer ‘Smile’ geknield bij hem zong, zei hij tot ieders verbazing aan het eind “Dat was goed” en pakte haar hand. Natuurlijk moest ik zelf bij dit tafereel ook een traantje wegpinken. Al met al een bijzondere ervaring.